FIÖEN

Hasło po polsku
jechać, lecieć, płynąć
Hasło po wilamowsku
FIÖEN
Wyjaśnienie/definicja, odmiany, przykłady

FIÖEN v. (imp. sg. FIÖE, pl. FIÖET; part. perf. GYFIÖEN + zȧjn)

praesens

sg.

pl.

1. p.

FIÖE

FIÖEN

2. p.

FJEST

FIÖET

3. p.

FJET

FIÖEN

praeteritum

sg.

pl.

1. p.

FÜ

FÜN

2. p.

FÜST

FÜT

3. p.

FÜ

FÜN

1. jechać: Fjesty uf dy Byłc? Wysty mih myt djyr mytnama? ‘Jedziesz do Bielska? Weźmiesz mnie ze sobą?’; Yh gydenk dos śun ny, wen yh ho imanda s’łecty möł gyzan fiöen myt ȧm wiöen. ‘Nie pamiętam już, kiedy po raz ostatni widziałem / widziałam, jak ktoś jedzie wozem.’; Konsty ny fiöen ufum / mytum rod? ‘Nie umiesz / nie możesz jeździć na rowerze?’; Zej kuma gyfiöen. ‘Oni nadjeżdżają.’

2. lecieć (o statkach powietrznych lub kosmicznych): Zejh jok, s’fjet ȧ eroplan. ‘Popatrz, leci samolot.’; Yhy wje ny fiöen mytum eroplan, bo’h ho strah fur hej. ‘Nie poleciałabym / Nie poleciałabym samolotem, bo mam lęk wysokości.’

3. płynąć (o statkach nawodnych i podwodnych): Ufum woser fiöen dy śyf rym. ‘Po wodzie pływają łodzie.’

Audio, do odsłuchu wymowy