GŁIÖEŚNJE

GŁIÖEŚNJE adv. (ŁOÜTER, ŁOÜTST-)

głośno: Fyrym ys’s dö ȧzu głiöeśnje? ‘Dlaczego tu tak głośno?’; Oju, dar höt ym łoütsta gyśrejn, ȧ yta mȧlt’ȧ zih ny, wen wer müsa ata! ‘O tak, ten krzyczał najgłośniej, a teraz się nie odzywa, gdy musimy pracować!’