ŚPȦJN
| Hasło po polsku |
splunąć, pluć
|
||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Hasło po wilamowsku |
ŚPȦJN
|
||||||||||||||||||||||||
| Wyjaśnienie/definicja, odmiany, przykłady |
ŚPȦJN v. (imp. sg. ŚPȦJ, pl. ŚPȦJT; part. perf. GYŚPEJN + hon)
splunąć, pluć: Zy ziöeta, do di papryk giöe ny śiöef ej, oder wi’h zy priöebjyt, mejh doüht’s, do’h wa śpȧjn. ‘Powiedzieli mi, że ta papryka nie jest w ogóle ostra, ale jak jej spróbowałem / spróbowałam, myślałem / myślałam, że będę pluł / pluła.’ Por. też: oüsśpȧjn ‘wypluć, wypluwać’. |
||||||||||||||||||||||||
| Audio, do odsłuchu wymowy |
|