ŚTYŁ / ŚTYŁNIK
| Hasło po polsku |
spokojny, spokojnie, cichy, cicho
|
|---|---|
| Hasło po wilamowsku |
ŚTYŁ / ŚTYŁNIK
|
| Wyjaśnienie/definicja, odmiany, przykłady |
ŚTYŁ / ŚTYŁNIK adj., adv. 1. spokojny, spokojnie: Har ej zjyr śtył, oder, wi zy dos kuza, śtył woser rȧjst dy üwyn. ‘On jest bardzo spokojny, ale, jak się mówi, cicha woda brzegi rwie.’ 2. cichy, cicho: Jyr, łoüzbüwa, water diöt śtyłnik zȧjn, oba ny? ‘Wy, łobuzy, będziecie cicho czy nie?’ Por. też: śtylüśik ‘cichutki, cichutko, bardzo cicho, bardzo cichy’: Ok bej śtylüśik, bo dy kyndyn śłöfa. ‘Tylko bądź cichutko, bo dzieci śpią.’ |
| Audio, do odsłuchu wymowy |
|