TOÜN

Hasło po polsku
stopnieć, topnieć, roztopić się, stajać, tajać
Hasło po wilamowsku
TOÜN
Wyjaśnienie/definicja, odmiany, przykłady

TOÜN v. (imp. sg. TOÜ, pl. TOÜT; part. perf. GYTOÜT + zȧjn)

praesens

sg.

pl.

1. p.

TOÜ

TOÜN

2. p.

TOÜST

TOÜT

3. p.

TOÜT

TOÜN

praeteritum

sg.

pl.

1. p.

TOÜT

TOÜTA

2. p.

TOÜTST

TOÜT

3. p.

TOÜT

TOÜTA

(s)topnieć, roztopić się, (s)tajać (o śniegu, lodzie): Der śnej fełt ȧn’ȧ błȧjt łejgja. S’ej cy kałd cy toün. Ȧ wyt toüyn, oder ny toün. Ȧ nöhta wyt’ȧ toün, ȧ ny toüyn. ‘Śnieg pada i zostaje na ziemi (dosł. ‘zostaje leżeć’). Jest za zimno, żeby stopniał. Będzie się trzymał, ale nie topniał. A potem będzie topniał, a nie będzie się trzymał.’; S’toüt śun. ‘Przyszła już odwilż.’

Audio, do odsłuchu wymowy