ÜRZAH

ÜRZAH s. f. (pl. ÜRZAHA)

przyczyna, powód: Har höt nö dy ürzah fu zem ungyłyk ny gyfunda, oder’ȧ wöst, do’ȧ wyt ny rün, wȧł’ȧ zy ny fynt. ‘Nie znalazł jeszcze przyczyny swojego nieszczęścia, ale wiedział, że nie spocznie, póki jej nie znajdzie.’