KÖSTA

KÖSTA v. (imp. sg. KÖST, pl. KÖST; part. perf. GYKÖST + hon)

1. kosztować (o pieniądzach): Wen dy śtuw wje kösta wingjer owi toüzyt noünhundyt ufȧ mönda, wje’h zy mita. ‘Gdyby ten pokój kosztował mniej niż 1800 miesięcznie, wynająłbym go.’

2. kosztować (o wysiłku, pracy itp.): Dü konst dy’ś nawet ny fürśteła, wifuł nerwyn höt’s mih gyköst, zih myt dar froü fu Bejm cy derkuza! ‘Nie możesz tego sobie nawet wyobrazić, ile to mnie kosztowało nerwów, żeby dogadać się z tą panią z Czech!’

3. (s)kosztować, spróbować: Yhy wa der gan kösta, dü wyst zan, op dos ej güt oba ny. ‘Dam ci tego spróbować, zobaczysz, czy to jest dobre, czy nie.’ – w tym znaczeniu używa się również czasowników → PRIÖEBJYN (2.) i → ŚMEKJA (2.).

4. klaskać: Nö zem wystymp hon oły gyköst. ‘Po jego / jej występie wszyscy klaskali.’