KÜN

KÜN s. n. (pl. KÜNA, dim. KÜNŁA)

żyto: Ym Usterzuntag gingja zy jyśter dy kroücła y dy künfȧldyn zeca ȧn zy zy myt gywȧjtum woser byśprengja. ‘W niedzielę Wielkanocną dawniej chodzono na pola żyta, żeby umieszczać tam krzyżyki i kropić je wodą święconą.’

CIEKAWOSTKA: dawniej wyraz KÜN oznaczał też ‘ziarno’. W tym znaczeniu miał on formę liczby mnogiej (pl.) kjenyn i formę zdrobniałą (dim.) → KJENŁA, która jako jedyna obecnie jest używana w znaczeniu ‘ziarno, ziarnko’.

Por. też: s’künmał ‘mąka żytnia’.