S'ymertihła fu Cepelia / Odziewaczka z Cepelii
S'ymertihła fu Cepelia
Zyty ymyntyhła wün gywjyt yn 60-sta ȧn 70-sta jün fum 20-sta hundytjür, wen dy Cepelia (Centrala Przemysłu Ludowego i Artystycznego – CPLiA) byśtełt ferśidnikjy wiöeröeta, wo zy wün yn wymysiöejer ołdmiöedyśa müstyn ȧnöhgywjykt diöh Spółdzielnia „Sztuka Beskidzka” y Ćehowic-Dźjedźic. To diöt, ȧ ny yr wjykjynśtot Wymysoü ȧdśtinda yr PRL-cȧjt dy wymysiöejer krata ȧn śtrimikjy wiöer, wo zy wün śpyter gybroüht cyn zaha ufȧ eksport. Fu dam mahta zy oü ȧ haute-couture miöeda ȧn dy kynstłikja kłȧdyn fu wymysiöejer wiöer wün oü gywejza ufȧ miöedałoüfa hynder granc. Dos ymertihła grod, wo amst zjyr uf di, wo zy wün fjym krig, go y ynzer Müzeum Sobocińska-Bożena.
......................................................................................................................................................................................
Odziewaczka z Cepelii
Odziewaczki tego typu zaczęły powstawać w latach 60-70. XX wieku, kiedy to za sprawą Cepelii (właśc. Centrala Przemysłu Ludowego i Artystycznego – CPLiA), produkcja tkanin inspirowanych wilamowskimi wzorami została zlecona Spółdzielni "Sztuka Beskidzka" w Czechowicach-Dziedzicach. To tam, zamiast w słynących z tkactwa Wilamowicach, w czasach PRL powstawały tradycyjne wilamowskie kraty i pasiaki, które wykorzystywano w eksportowych towarach. Służyły one również do kreowania mody haute-couture, a artystyczne ubiory z tkanin wilamowskich zaczęły pojawiać się na zagranicznych pokazach mody. Ten egzemplarz odziewaczki, wyjątkowo dokładnie oddający przedwojenne wzory przekazała naszemu Muzeum Pani Bożena Sobocińska.